Taal

Zo zit je ineens, na lange tijd weer in de trein.
Ik bedacht me voordat ik in de trein zat dat het lang geleden was. Meteen toen ik in de trein stapte wist ik ineens ook weer waarom.

Ik ga zitten in de nep leren gif groene bankjes die verlicht worden
door het felle TL-licht en nog voor ik adem haal bereikt een penetrante zure lucht mijn neus.

Ik zit naast een naar rook en zweet stinkende, iets wat vadsige man die een krappe 20cm aan ruimte op het bankje heeft over gelaten voor een medereiziger.
Ik realiseer me terdege dat ik dat ben.

De geur die de man afscheidde deed me kokhalzen en voer me terug naar een schemerige zwoele zomeravond in juni, waar ik door autopech in mantelpakje en op pumps belande in een truckers restaurant langs de A1.

Tegenover me aan de bar zat een Duitse naar bier, zweet en rook stinkende trucker aan een broodje bal. Bij elke hap drupte de jus weelderig als een vloedgolf langs zijn mondhoeken naar beneden richting zijn kin en net voordat de druppels jus voor eeuwig zouden verdwijnen in zijn nekplooien werden ze met niet al te veel motoriek met de bovenkant van de harige handpalmen weggeveegd.

Ik nipte aan mijn tonic terwijl ik voelde hoe hij me met zijn ogen uitkleedde. Ik keek naar zijn glimmende vette vingers en zijn vieze zwarte nagels en de rillingen verroerde zich over mijn gehele lichaam.

Achteraf ben ik blij dat het de rillingen waren die mijn lichaam streelde en niet de handen van de Duitse trucker, maar enfin.

Ik besluit na deze gedachten stilletjes doch snel op te staan en me verder op in het treinstel te nestelen. Ik zie een groene vier-zitter met een stelletje dat tegen over elkaar zit. Daar kan ik wel naast zitten.

maar dan, ja hoor! Ik heb het wel getroffen. Ik zit naast 2 doven.
Nu is dat op zich niet erg, je kan er immers niets aan doen dat je doof bent, en ik snap dat die mensen ook met de trein willen maar die halve primitieve geluiden die ze onwillekeurig uitstoten naar elkaar! En dan die gebaren erbij.. ik zucht.. diep.. en nog maals.. dieper..
De gebaren worden na gelang de conversatie duurt heftiger en de geluiden worden harder. Het is duidelijk een heftige conversatie, al heb ik geen idee wat het onderwerp van de discussie is. Dit zou Matthijs van Nieuwkerk niet moeten proberen prime time.

Ergens gaat bij mij de bel. HALLO, WAT ZIJN WIJ HIER EIGENLIJK AAN HET DOEN???!!

(Ik wilde ze, terwijl ik het ze zou vragen recht en streng aankijken, liefst tegelijk.. maar dat zou al moeilijk gaan daar er 1 tegen over me zat en de andere naast me, en voor dat ik mijn hoofd richting haar zou kunnen draaien zou ik minstens 2 maal vol in m’n gezicht geraakt worden door de gebarentaal uitvoerende handen van het meisje (dat is nog eens een taal barrière )
ik wilde dat ze aan mijn blik konden zien dat er een zekere ernst in het spel was.

Ik besloot het niet te doen, 1 omdat het me niet zo gepast leek en 2 konden ze het waarschijnlijk toch niet verstaan, en dan gaan ze terug gebaren naar mij.. met die onverklaarbare gebaren, wat me dan weer onwijs onzeker zou maken en dat was dan ook weer niet de bedoeling.

Even overweeg ik nog om er om te tossen.. als ik win houden ze hun geluiden en gebaren voor zich, als zij winnen mogen ze door gaan..
paper - rock - siccors leek me een goede optie maar pfff hoe ga ik het ze uitleggen..

Dus ben ik gedoemd om dit het komende kwartier nog aan te horen en te zien. En nu ik er toch zit moet ik er maar het beste van maken en zie ik het als een leer punt voor mezelf. Ga nooit meer met de trein!

Ik bekijk vanuit mijn ooghoeken de gebaren en hoop toch wel dat ik er over enkele minuten enig sinds een touw aan vast kan knopen, ik bedoel als ik zit te bellen in de trein mogen andere ook mee luisteren. En anders is er altijd nog de middel vinger, een redelijk universeel gebaar lijkt me.

En mocht het dan niet lukken dan is het waarschijnlijk zo dat ik bij gebrek aan touw de handjes van het stel maar aan elkaar vast knoop.

dromen

Hoe kan ik dromen
als ik alleen ben
met jou hand in de mijne
zonder je te voelen

Hoe kan ik dromen
als ik alleen ben
Als jij naast me staat
Maar leegte zichtbaar is

Hoe kan ik dromen
als ik alleen ben
Als ik in je ogen kijk
Maar niets zie

Hoe kan ik dromen
als ik alleen ben,
Als je je m’n naam uitspreekt
Zonder klank.

Hoe kan ik dromen
als ik alleen ben
Als je naar me kijkt
zonder me echt te zien

Hoe kan ik dromen
Als ik alleen ben
Met jou

Hoe kan ik dromen
met jou

dromen
met jou.

jou dromen

ik van jou

Ik hou van jou
Ik wil je aanraken,
Kussen
Overal
Naar je kijken
Je voor altijd bij me houden

Mezelf tegen jou aandrukken
Opgaan in jou mooie hart
Ik wil mezelf verliezen in jou
Ik hou zoveel van jou

Ik walg van jou
Ik wil het uitschreeuwen
Ik wil je nooit meer zien
Je weg duwen, uit mijn leven
uit onmacht
Het verdriet, en de liefde
Niet voelen

De pijn niet ervaren
Ik walg zo veel van jou.

Als ik je morgen zou ontmoeten

Als ik je morgen zou ontmoeten,
En je zou me vragen naar mijn naam,
Dan zou ik je die geven,
en je vertellen wat ik in m'n leven heb gedaan.


Ik zou je kussen, ontelbare aantallen
je bewonderen  en naast je in slaap vallen.
daar waar we elk ons weg zouden gaan.


Om samen weer wakker te worden,
 En ik zou je nooit meer laten gaan.

Al mijn armen

Ik wil je omhelzen,
met al mijn armen.


Liefdevol omhelzen.


Ik zou je alles geven,
alles wat ik heb
Ik geeft het je met al mijn armen,
met mijn hele hart.


Ik begrijp het niet
Hoe het niet kan
Hoe het niet genoeg kan zijn,
en hoe alles
te veel kan zijn.


Hoe al mijn armen
Alles van mij
Mijn hele hart,
in een omhelzing.


Hoe alles,
niet genoeg
kan zijn.

bleu monday

Maandag, get yourself together dag!

Maandag, een zoals ik er al zoveel heb gekend.
de dag na het weekend, de dag voor de rest van de week.

Wanhopig en nog moe van het weekend probeer je jezelf bij elkaar te rapen,
Er moet gebeld worden en je wil weten welke afspraken je hebt.

Losse flarden uit het weekend schieten in je hoofd voorbij als je je afvraagt waar bvb je agenda is gebleven, je pinpas, portefeuille of je telefoon.

Later blijkt dat je je pinpas kan ophalen bij je stamkroeg omdat je hem vannacht daar hebt gelaten als borg. Het gene impliceert dat je je portefeuille al eerder die avond kwijt bent geraakt of gewoon niet kon vinden.

Je gedachten worden onderbroken door het geluid van je telefoon, In je broekzak.
Je broek vind je aan het voeteneind van je bed, uit de pijpen hangen als dooie rupsjes je licht-roze  sokken en je kan de vergelijking met je zelf niet onderdrukken.

Bij nadere inspectie van je telefoon zie je je laatst gebelde nummers en realiseer je je dat je naast je portefeuille ook je eigenwaarde bent verloren vannacht door om 5 uur "bepaalde iemanden" te bellen.

Get yourself together maandag.. De dag waarop je vooruit wil kijken maar geremd word door het verleden dat je dwingt terug te kijken.

En zelfs de get your self together maandag kent een nog donkerder broertje.
Een eendagsvlieg maar de zwaarste onder de maandagen. Bleu monday!

Get yourself together blue monday, de dag waarop we terug kijken, verder dag alleen een weekend.
De dag waarop we terug kijken op alles wat we  recent verloren hebben in onszelf.

goede voornemens die verloren zijn gegaan, 3 weken na data, dromen die we hebben laten varen, kansen die we hebben gemist door eigen incompetentie en desalniettemin, ruggengraat die we niet getoond hebben toen het zo nodig was.

En nadat je al snel van jezelf geconstateerd hebt dat je waardeloos bent, als vriendin, moeder, vrouw, schoondochter, en werknemer
wil je je beste vriendin bellen om uit te huilen, en om te horen wat er mis is aan haar.

want ik bedoel.. waardeloos was je toch al en het voelt altijd beter als je niet in je eentje waardeloos bent. Gedeelde smart is halve smart zeggen ze altijd, en dat zeggen ze niet voor niets denk ik dan maar.

Okee, maar je wil dus even lekker zeuren en huilen en je zielig voelen en bevestigd krijgen dat je helemaal niet waardeloos bent.. je toets het nummer van je beste vriendin in, en de telefoon gaat 1 keer over.. daarna. stilte
Is je batterij op!
en ligt de oplader nog bij je vriendje, Je start je computer op maar je internet verbinding loopt vast want ja, bij de UPC is het ook bleu monday.

( toch wil ik als kritische noot erbij zetten dat ik de UPC ervan verdenk ergens in een kelder ook blauwe dinsdag woensdag, donderdag en vrijdag te hebben! )

Dus zet je het op een huilen, je verliest jezelf in puur medelijden en hiermee bevestig je dat alles wat je daarvoor over jezelf hebt gedacht nu waar is! Dit is de puurste daad waar het donkere broertje van Maandag op wachtte, de daad waar hij zich mee voed. zelfmedelijden!

Want op het moment dat het even tegen zit, en ja dat is dan vaak op een maandag
en 1 keer per jaar zit het precies op die maandag heel veel mensen tegen,
juist dan krijg je de kans ruggengraat te tonen.
je krijgt de kans je borst vooruit te tonen, je neus in de lucht te steken en vooruit te kijken. Om te leren van het verleden en het anders te doen. En alles wat we verloren hebben weer te vinden!

De dag die ons kwetsbaar maakt maar niet onverslaanbaar.
Wel net kwetsbaar genoeg om eerlijk naar onszelf te kunnen kijken.
Get yourself together blue monday is de dag waarop je een heldere kijk krijgen in het verleden en het heden. Dus laat je er niet door kisten maar misbruik het!

wedden dat het heerlijk voelt!

ps, wanneer je voor een slok melk naar de koelkast loopt, die nagenoeg leeg is, word je daar in eerste instantie heel chagrijnig van, totdat je beter kijkt en naast een half stuk aangevreten Brie je portefeuille vind.

spierballen en kruiskoppen

lig  in mn bedje. eindelijk!

all by myself. rust.. stilte..

en dan ga je nadenken..

(kan iemand mij vertellen waar je die functie kan uitzetten?)

dit is het dus.. een eigen huis hebben..

zo voelt dat dus

en zo voelt het dus ook als je aan het verbouwen bent..

je hele huis tegelijk... in 1 keer.

en zo voelt het dus ook als je dus net als ik zo eigenwijs bent om er te blijven wonen tijdens de chaos.

(denk dat dat ook de reden is van een enorme situatie op het midden van mijn voorhoofd en het zaagsel in mijn hoofd.)

Het voelt als veel tegelijk.. moe zijn, spierpijn hebben, en het stomme gevoel van helemaal niets meer op de bank hebben omdat je dat net hebt uitegeven aan een verfbrander afdekfolie, kwasten en schuurpapier.

(ja daar stond ik dan in mantelpakje en pumps in de Gamma. 

Niet helemaal volgens de dresscode dacht ik toen ietswat opgelaten)

Maar ik denk wel vaker niet vooruit. 

Een huis kopen en meteen volgas verbouwen.. het hele zooitje in 1 keer.

Tegen beter weten in gewoon lekker doen, niet luisteren naar wat andere zeggen..

ben 25 en zeker oud en wijs genoeg om alles helemaal lekker zelf te bepalen.

"selluf doen" is zo iets voor peuters eigenlijk..

Ben denk ik achteraf gezien ook nooit uit die fase gekomen.. herken nog zo ontzettend veel..

alles ontdekken, (welke wijn? welke kroeg? welke man? welke kleren? schoenen? welke baan? pffff)

Sinds 3 dagen slaap ik uit pure noodzaak in de keuken.

en dat heeft eigenlijk weinig relatie met dat ik gewoon graag wat in mijn mond heb.

Rechts van mij staan mijn schilderijen op de vensterbank en mn kledingkast

Voor de kast ligt mijn zijde zwarte shirtje waarvan ik mij net ontdaan heb met daarboven op mijn bh en chanel zonnebril, links van mij verhuisdozen, en nog meer kleren, en legen flessen wijn.. ook nog volle flessen wijn..(?!)

ik word ouder.

Mijn klerenkast, gevult met zowel opgevouwen en niet opgevouwen kleren maakt een iets rommelige indruk (wat overgens helemaal niet misstaat in de rest van de kamer.. uh keuken) .. de pijp van mijn nieuwe spijkerbroek hangt nochalant over de plank en eindigd tussen de deur die ik daardoor al 2 dagen niet dicht krijg. (wat tot de nodige frustratie heeft geleid) maar toch ik krijg het op een of andere manier al 2 dagen fysiek niet voor elkaar die broek op te vouwen en de kast dicht te doen.. 

dus stoor ik me er gewoon al 2 dagen aan.

Ergens maakt het me eigenlijk ook echt niets uit.

Niemand die er over klaagt, eigenlijk alleen ik.. 

dus denk ik "leg het naast je neer.. maakt niet uit.. komt wel.. chill.. morgen doe ik het echt,. dan vouw ik hem op.. dan doe ik de hele kast.. ja! goed idee.. de hele kast.."

De volgende dag denk ik precies het zelfde.. "morgen ruim ik hem op".. en niemand die na een week zegt "heb je dat nou nog niet opgeruimd?!  heerlijk alleen wonen!

Maar ik wilde zo graag gaan slapen vanavond.. waar het niet dat mijn bed vol ligt met mannen materiaal.dat ligt er al een tijdje.. en erg genoeg ben ik de gene die het gebruikt, dat mannen materiaal. Eigenlijk wil ik niet weten dat een kruiskop schroevendraaier een kruiskop shoevendraaier heet.. en wat een watertang is..

Ik heb mij al 4 weken overgegeven aan het "mannen" werk en verlang nu toch echt, helemaal tegen mijn principes in naar een man. een echte man, van vlees en bloed, die zonder t-shirt en ongelooflijk mooi glimmend lijf zonder problemen het zware werk doet en daar nog een beetje leuk bij kijkt ook! liefst een erg sterke en handig met schuurmachiene zodat ik kan doen waar ik ook echt voor gemaakt ben, (en dan bedoel ik niet afwassen, schoonmaken en kinderen baren, zoogen en opvoeden!)

maar even terug naar die man.. uh de mannen dingen..
ik denk dat deze specifieke zoekvraag naar een man bij lexa.nl weinig enthousiaste reacties op gaat leveren. Al helemaal als ik er eerlijk bij vermeld dat het daten duurt tot aan het eind van de verbouwperiode, daarna is het sleutel inleveren en vergeten dat je me ooit gekend hebt.

Jammer.

nu toch maar zelf het heft/schuurmachine in handen nemen. (is eens een keer wat anders)

dus ik ga morgen weer in stijl (lees pumps en rokje want het is immers mooi weer en als ik van de ladder val en mijn nek breek en de ambulance broeder is toevallig heel knap en sterk en zo, net als in films wil ik niet dat hij mij vind in oude kleren. dat zou niet passen in de gang van mijn sprookjes achtige bestaan.

dus ik ga in stijl de ladder op om mij volledig te wijden aan de eindeloze klus;  De verf van de balken te krabben.

ik heb de afgelopen maand zoveel gekrabt dat menig bodybuilder in de sportschool mij nakijkt om mijn gespierde boven armen.

deze zien er welvarend uit en.. als ik mijn spierballen was zou ik me goed voelen.. beter dan ooit! tenminste.. als ik gewenst was..

Nu moet ik toegeven dat ik ze laatst heb bekeken in de spiegel. ( ik kon er moeilijk om heen, irritant gewoon. maar okee.. 1 ding tegelijk). Ik was er niet heel blij mee.

madonna zou er jaloers op zijn, maar mijn spierballen zijn ongewenst.. 

verder veroorzaakt de continue wrijving van het verfafkrab-ding in je hand in eerste instantie pijnlijke blaren blaren (week 1en 2) die je overgens goed kan afplakken met duck-tape, waarna je weer gewoon verder kan krabben, en later na de duck-tape krijg je eelt. 

Ook hndig in tijden van het krabben want dan voel je helemaal niets meer!

Mijn handen op dit moment, zijn niet echt een geval van elegantie. 

Ook tintelingen in de vingers en een dood gevoel in de gehele hand zijn niet ongewoon aan het eind van de dag.. (voor een man wellicht in bepaalde situaties wenselijk) voor mij net iets minder, mocht ik vanavond nog ergens een man opduiken en aan onareren toekomen moet ik helaas teleurstellend antwoorden.. "sorry maar ik trek het niet meer"

P.S Heb wel mijn nagels nog niet gebroken wat mij zeer tevreden stemt.. stijlvol klussen kan dus.