Ik ben bang
dat mijn manier van liefhebben
altijd groter zal zijn
dan wat wordt teruggegeven.
dat ik mij blootgeef
tot aan de rand van mijn bestaan
mijn ziel uit mijn borst haal
en haar in andermans handen leg,
om te zien hoe zij
haar gewicht niet dragen
en haar laten vallen.
ik ben bang
dat wat breekt
niet meer heel te maken is.
dat ik nooit volledig zal terugkeren
naar wie ik was,
voordat ik mezelf weggaf,
voordat zij namen
zonder te bewaren,
en ik leger achterbleef
dan ik ooit ben geweest.
Je werd de pauze
waar mijn hart telkens terugkeerde,
iets onbenoemds
dat meedeinde met mijn adem.
Ik probeerde je te plaatsen,
een naam te geven die het lichter maakte,
een moment,
een gedachte.
Maar sommige gevoelens
laten zich niet wegleggen.
Ik hield van je op plekken
die niemand ziet,
waar verlangen zacht klinkt
en wachten iets weg heeft van bidden.
Niet verboden door buitenaf,
alleen door wat ik wist
dat het in mij kon raken.
Toch bleef ik houden van
Ik zei ik hou van je
niet zoals eerder —
niet omdat het zo was,
maar omdat ik mezelf
even losliet.
Bij jou
voelde dat niet als verlies.
Ik draag je
niet als verwachting,
maar als iets dat meebeweegt,
diep genoeg
om niet vergeten te worden.
En als dit liefde was,
dan was ze eenvoudig
en echt.
Dit vraagt geen antwoord.
Het is alleen wat waar is geworden.
En mocht je nooit blijven —
weet dan
dat je werd bemind
op een manier
die zacht
veranderde
hoe ik in stilte ben.
His hair,
It wasn’t hair.. it was a forest.
Where my hands got lost in.
on purpose.
His scent.
Craving the way in the wild.
Swallowing me whole.
Als ik 3 levens had,
Zou ik in 2 levens met je trouwen.
Het andere leven?
Wellicht in een diepe stoel bij Starbucks met een theetje, in mn eentje. Schrijvend. Een memoire, een roman, misschien wel een gedicht.
Geen kinderen, wel een hond.
En een klein gezellig appartement met mooi uitzicht. En boeken, heel veel boeken.
Veel vrienden. En soms een man. Voor een weekend om me eraan te herinneren hoe een warm lijf voelt.
Ik ben gezond, mediteer en doe aan yoga.
Ik ga naar art films, bezoek de markt, en drink martinis bij kaarslicht in mooie jurkjes met veel te grote sieraden om.
Ik ga alleen op vacantie naar de Franse kust en wandel een week rond in een mannen overhemd wat achterbleef, en geniet van de geur van zijn zweet en parfum die er in blijft hangen meer dan ik genoot van de gene die hem droeg.
Ik wandel door de branding bij zonsondergang.. dromend of ik jou ooit zou vinden.
His blue eyes
are the most beautiful
love letter
And to read them
al I need is our shared
Poetic mind
and our hearts
full of adventures
and love
You are perfect
I showed you what makes me sad,
And you did it perfectly
I showed you what hurt me
And you did it perfectly
You are perfect.
